Archives for August 2009

ตุ๊กตาจ๋า

เมื่อครั้งที่ไปญี่ปุ่น ก็ได้ซื้อตุ๊กตาบลายด์มาให้หลานเล่น
พอมาเห็นราคาที่นี่แล้วต้องตกใจจนมือไม้อ่อน
ราคามันแพงกว่าที่นู่นสามเท่า!
โลกของบลายด์ จะหยิบมาพูดตอนนี้คงเชยน่าดู
เห็นเขาซื้อชุดให้เปลี่ยน แจ็กเก็ต กระโปรง กางเกง รองเท้า
มีอุปกรณ์เล็กๆ จิ้มลิ้ม หมวก แว่นตา หูฟัง ไอพ็อต
มีสปา ทำผม ทำเล็บ มีเครื่องสำอางแต่งหน้าได้ด้วย
ข้าพเจ้าก็ได้แต่มองดู ย่า อา กับหลาน เขาเล่นกันคิกคัก 

แต่ก็นึกขัดใจ และไม่เข้าใจว่า
ทำไมเจ้าบลายด์ถึงได้แพงกว่าหุ่นเหล็กของเรานัก
สาวๆ คงไม่รู้หรอก โลกของหุ่นเหล็กก็ต้องใช้จินตนาการมากมาย
ข้อต่อของมันดีไซน์มาจากวัสดุอย่างดี ให้ขยับ ปรับ ติด ถอด ประกอบ
ออกแบบมาให้มันแปลงร่างได้สมจริงอย่างในการ์ตูนเลยนะ
บางตัวติดล้อ บางตัวยิงจรวดได้
แต่ละตัวก็มีเนื้อเรื่องที่เข้มข้นสนุกสนานไม่ซ้ำกันเลยด้วย

หันไปดูน้องบลายด์ตาโต มองข้าพเจ้าเชิดๆ แบบไม่แยแส
น่าน้อยใจแทนหุ่นเหล็กแมนๆ นะเนี่ย

นั่งคุยกันเล่นๆ ข้าพเจ้าก็นึกสงสัย
ถามแม่ไปว่า ตอนแม่เด็กๆ แม่เล่นของเล่นอะไร
แม่บอก สมัยก่อนก็มีแต่งตัวตุ๊กตาเหมือนกันนะ
เป็นกระดาษแข็ง ตัดเป็นรูปเสื้อผ้า
เอาไปทาบกับกระดาษรูปเด็กผู้หญิง
นึกภาพแม่ตอนเด็กไม่ออกเลยแฮะ
จินตนาการเป็นเด็กหญิงคุณแม่ แบบย่อส่วน
จะขี้บ่นตั้งแต่เด็กรึเปล่านะ (เอ๊ย ล้อเล่นค้าบ) 

คุยกันสักพัก แม่ของข้าพเจ้านึกอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้
ไปหยิบกล้องมาถ่ายรูป กดแล้วกดอีก
เฮ้ย.. นี่อย่างกับเด็กสมัยนี้เลยนะแม่
คิดในใจ แม่อย่าพองปาก เอานิ้วจิ้มแก้มถ่ายรูปนะ
เช่นนั้นข้าพเจ้าคงไม่รู้จะทำใจอย่างไร 

mombly

ยังไม่ค่อยเข้าใจโลกใบเล็กของผู้หญิงสักเท่าไหร่
แต่ก็เออ ออ ห่อ หมก ไปด้วย
ก็ทุกคนต่างก็มีพื้นที่เล็กๆ ของเขานี่นา

และแน่นอน
สำหรับเด็กผู้ชาย ก็ต้องเป็นหุ่นเหล็กซี่