Archives for July 2009
สิ่งที่หลับไหลอยู่ในตัวเรา
30 July 2009 | music | 42 Responses
คิดว่าคงไม่ใช่เพราะเกิดสุริยคราส
แล้วจึงตระหนักถึงความสามารถที่หลับไหลอยู่ อย่างเรื่องHEROES
แต่บังเอิญว่าช่วงนี้ ข้าพเจ้ามีโอกาสมานั่งพูดคุยกับตัวเองในหลายๆ เรื่อง
ถึงได้เริ่มกลับมาซาบซึ้งใจว่า มันเป็นความโชคดีของเราหรืออย่างไร
ที่วันนี้ ถึงได้มีโอกาสประกอบอาชีพที่รักอย่างเช่นทุกวันนี้
อาชีพนี้ของข้าพเจ้า ไม่ได้ทำให้ข้าพเจ้างอช้อน ล่องหนหายตัว
หรือมีสายตาเอ็กซ์เรย์มองทะลุเสื้อผ้าได้แต่อย่างใด
แต่มันเป็นอะไรอย่างอื่น ที่น่าสนใจไม่แพ้กัน
ย้อนกลับไปวัยเด็กชั้นประถม สมัยที่ยังไม่ค่อยสิ้นกลิ่นน้ำนมสักเท่าไหร่
(เพราะยังกินนมบลูซีลล์ตอนพักกลางวันเป็นประจำ)
ตอนนั้นเด็กชายสองคนที่เป็นเกลอเก่า เคยพูดจาเลอะเทอะกันไว้ว่า
'เดี๋ยวพอโตขึ้น เรามาสร้างโดราเอมอนเป็นของพวกเรากันนะ'
ต้นเหตุมาจากการ์ตูนเรื่องนี้ได้เบิกโพลงหัวใจเด็กชายคนนั้น
ให้มีความฝัน และอยากที่จะออกไปผจญภัยในโลกเหนือจริงเช่นนั้นบ้าง
ไม่ใช่ว่าเราจะอยากได้ของเล่นพิสดารอะไรจากหุ่นยนต์แมวที่ไม่มีหูนั่นหรอก
ที่เราอยากได้คือยานที่ซ่อนอยู่ใต้ลิ้นชักโต๊ะนั่นต่างหาก
ใช่แล้ว ของวิเศษที่อยากได้ที่สุดนั้นคือ ไทม์แมชชีน
ความอัศจรรย์ใจที่สุดในโลกของเด็กยามนั้น จะเป็นสิ่งอื่นไปไม่ได้นอกจาก
การเดินทางท่องกาลเวลาด้วย ไทม์แมชชีน!
ไอ้เพื่อนคนนั้นของข้าพเจ้ามันล้มเลิกความคิดไปเมื่อไหร่ไม่ทราบได้
แต่เพียงปีสองปีหลังจากนั้น ข้าพเจ้าเองต่างหาก ที่ละทิ้งความฝันพวกนี้ก่อนมัน
เพราะมีอยู่จังหวะหนึ่งที่ข้าพเจ้าฉุกคิดขึ้นมาได้ ขณะนอนอ่านการ์ตูนเพลินๆ
ว่า เฮ้ย! ถ้าโตขึ้นเราสร้างไทม์แมชชีนได้จริงๆ
ตัวเราในอนาคตก็ต้องเดินทางมาเยี่ยมเยียนเราตอนนี้บ้างเซ่
อา.. โปรเจคท์ไทม์แมชชีน
ที่แท้มันก็เป็นแค่การ์ตูนเหรอ
วันนั้นเด็กชายคนหนึ่ง ได้รู้จักกับฝันสลายเป็นครั้งแรก
และได้เรียนรู้ว่า บางครั้งความฝันนั้นก็เป็นเพียงอะไรลมๆ แล้งๆ
เป็นเหมือนสิ่งที่พวกผู้ใหญ่ได้เคยพร่ำบอก
ว่าอย่าเอาแต่เหม่อมองท้องฟ้า จงลืมตาดูความจริง
ความรู้สึกเจ็บนิดๆ ในอกนี่มันคืออะไรกันนะ
เด็กชายได้แต่นึกสงสัยในใจอยู่เงียบๆ
นั่นเป็นเรื่องที่เมื่อนึกย้อนกลับไปแล้วต้องอมยิ้ม
แต่เรื่องราวที่ต่อจากนั้น ..อาจทำให้ยิ้มกว้างขึ้นอีก
เมื่อเด็กชายคนนั้นเติบโตขึ้น ผ่านสุริยคราสมาสองครา จนถึงวันนี้
กลายเป็นว่า.. เขามีโอกาสได้สร้างยานเวลาเข้าจริงๆ
ยานเวลาที่พาย้อนกลับไปสู่ห้วงเวลาต่างๆ
ยานเวลาที่ดึงเอาเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้น กลับมาปรากฏตัวชัดอีกครั้ง
ยานเวลาที่เราเรียกกันอีกอย่างว่า - เพลง
วันนี้- ข้าพเจ้าไม่แน่ใจว่าเพื่อนคนนั้นของข้าพเจ้า
จะยังจดจำความฝันในวันนั้นได้หรือเปล่า
เพราะข้าพเจ้าเองก็เพิ่งจะนึกมันออกได้เมื่อไม่นานนี้เอง
และข้าพเจ้ายังนึกออกอีกว่า
บางทีไอ้สิ่งที่เราทุกคนหมกมุ่นครุ่นคิด เมื่อยามที่เราเป็นเด็กนั้น
ที่แท้แล้ว เราอาจจะไม่ได้ทำมันตกหล่น หรือทิ้งขว้างมันไปไหนหรอก
ถึงแม้วันนี้เราส่องกระจกแล้วจะดูเปลี่ยนไปจากวันวานมากมาย
แต่หากได้ค้นดูดีๆ เราอาจจะพบว่าสิ่งเหล่านั้น
มันหลับไหลอยู่ในตัวเราเสมอ
ไหนลองดูกันสิว่า สิ่งเหล่านั้นน่ะ
มันทำให้เรากลายเป็นคนชนิดไหน ในวันนี้
.