Archives for October 2008
ในค่ำคืนที่มีแต่เสียงแค่กๆ
30 October 2008 | days | 50 Responses
มันต้องป่วยอีกสักทีก่อนสิ้นปีอย่างนี้สิน่า ถึงจะสมเป็นเรา
อยู่สบายๆ ตั้งนานไม่เป็นไร พออาทิตย์ที่จะต้องเข้าห้องอัดเสียง
มันจะต้องเจ็บคอกระเซาะกระแซะ แล้วก็ป่วยขึ้นมาซะอย่างนั้น
เมื่อไหร่ที่เราเริ่มเจ็บคอ กลืนน้ำลายแล้วเจ็บจมูก
นั่นคือสัญญาณเตือนล่วงหน้าบอกว่ามันมาแล้ว
เจ้าเพื่อนยากที่มาทักทายเป็นประจำเมื่ออากาศเปลี่ยนแปลง
หลังจากนั้นเพียงคืนเดียว เราจะแทบไม่เชื่อเลย ว่านี่หรือคือตัวเราคนเมื่อวาน
แล้วอาการมันจะทรุดลงเรื่อยๆ ขึ้นอยู่กับว่าเราดูแลตัวเองดีแค่ไหน
อย่างคราวนี้ก็ถึงขั้นเป็นไข้ ไร้เรี่ยวแรง ต้องนอนนิ่งๆ
ความจริงรักษาง่ายมาก แค่กินยาแก้อักเสป
และ-ไม่กินน้ำเย็น- จิบๆ น้ำไปเรื่อยๆ ไม่กี่วันก็หายแล้ว
แต่ถ้าต้องการหายเร็วกว่านั้นก็ต้องพึ่งสรรพคุณในตัวยาปฏิชีวนะที่เรากิน
แต่ด้วยกรรมอันใดไม่ทราบ ทำให้เกิดมาเป็นคนที่แพ้ยาอยู่สองชนิด
และเป็นยาตัวที่เหมาะกับการรักษาโรคออดๆ แอดๆ เช่นนี้
ดังนั้น ทุกครั้งที่เจ็บคอ ก็ได้แต่เลี่ยงไปกินยาตัวอื่น
ซึ่งให้ผลแบบ ประนีประนอม และยืดเยื้อ
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เวลาที่เราป่วย จิตใจจะอ่อนแอตามไปด้วยอย่างช่วยไม่ได้
ความเข้มแข็งและสัญชาติญาณในการปกป้องตัวเองนั้นบกพร่องลงไป
เราจะรู้สึกไปอย่างอัตโนมัติว่าทำไมใครๆ ถึงไม่เห็นใจคนป่วยอย่างเราเลย
เหมือนอยู่คนเดียวในโลก เผชิญกับอาการป่วยเพียงลำพัง
ทั้งที่ความจริงเราอาจไม่ได้คิดอย่างนี้จริงๆ แต่ก็คิดไปเอง เพราะอะไรไม่รู้
(ก็โทษว่าเพราะอาการป่วยไว้ก่อนแหละ)
ไม่ได้เหงา ไม่อยากเหงา แต่มันก็รู้สึกไปเองอย่างช่วยไม่ได้
เห็นท่าไม่ดี บอกตัวเองว่าเราจะต้องรีบหาย
ต้องรีบกลับมาเข้มแข็งโดยไว
ก่อนที่จะเป็นคนอ่อนแอในสายตาใคร
ในช่วงเวลาที่เมืองไทยเคยเป็นปลายฝนต้นหนาวประจำปี
แม้ปีนี้ยังไม่เห็นจะได้กลิ่นอากาศหนาวลอยมาในยามค่ำคืนแต่อย่างใด
แต่ใครบางคนเขาบอกว่า ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงแล้วนะ
ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
ด้วยความเป็นห่วง
ปล.งานแฟตปีนี้ ฟรายเดย์มีมินิอัลบั้ม 3เพลงใหม่เอี่ยม ภูมิใจนำเสนอครับ
หวังว่าจะได้เจอกัน